De perfecte partner heb jij. En ben jij!

Mensen in mijn praktijk zeggen regelmatig dingen als:

‘als ze dan zo dominant gaat doen is ze net mijn moeder, vreselijk vind ik dat!’.

Het is toch wat: had je daar al vroeger mee te kampen, heb je nu een partner die net zo doet! Arme jij. Maar het is geen toeval. Want je hebt deze partner zelf uitgekozen. Juist omdat hij of zij zo doet.

Goed nieuws

Het goede nieuws is: Het is voor jou de perfecte partner! Het leven (jou onbewuste zelf dus in dit geval) daagt je uit om te groeien. Je krijgt de kans om onder ogen te zien hoe je je in je volwassen leven nog steeds laat sturen door je eigen gevoeligheden van ‘vroeger’.

En wil je die kans? Ja die wil je. Want zo lang je op die gevoeligheden blijft reageren ben je niet vrij. Je maakt geen keuze voor hoe je je wilt gedragen, maar reageert vanuit automatische reacties. Je zit vast in een patroon.

Een voorbeeld

Je had een dominante vader (we hebben net al een moeder gehad), die niet erg geïnteresseerd in je was. Nooit hoorde je dat je iets goed deed, kreeg je een complimentje of bedankje. Nee, meestal kreeg je commentaar omdat je iets niet goed had gedaan. Je moest het doen zoals hij het wilde. Op zijn manier. Jouw eigen ideeën waren niet belangrijk en jouw emoties al helemaal niet. ‘Stel je niet zo aan’ was wat je vaak hoorde.

Je denkt dat je dat allemaal achter je hebt gelaten maar in je huidige leven ben je er nog steeds gevoelig voor of iemand wel ziet wat je doet en kan. Ziet wie jij bent. En je goed vindt zoals je bent. Als reactie daarop probeer je mensen te bewijzen dat je ertoe doet. Je werkt hard en het aanzien van anderen is voor jou belangrijk.

Aan de buitenkant lijk je zelfverzekerd, maar van binnen voel je je onzeker en vraag je je af of de mensen om je heen jou wel echt mogen. Of ze je nog ‘leuk’ zouden vinden als ze zouden zien wie je echt bent. Als je je gevoelens meer zou tonen. Ook als je niet zou presteren, zoveel geld zou verdienen, zo succesvol zou zijn…

Als je het gevoel hebt dat anderen niet waarderen wat je doet, of erger nog, niet eens zién wat je allemaal doet, vind je dat moeilijk. Je gaat nog harder je best doen, of dit soort situaties vermijden. Want dat nare gevoel van niet gezien worden probeer je te voorkomen. Je bent dus niet vrij, want veel van je gedrag wordt gestuurd door je ervaringen uit het verleden.

Ruzie met de perfecte partner

Vervolgens krijg je ruzie met je partner omdat die niet genoeg waardering uitspreekt voor jouw inzet in en om het huis. Je trekt je terug (‘laat maar dan’), of gaat ruzie maken en uitvechten wie er nou het meeste heeft gedaan. Het vervelende is dat welke van de twee je ook kiest, je er juist mee bereikt dat je partner nog minder waardering uitspreekt. Je krijgt koele afkeurende blikken of kritiek, waardoor je je nog rotter voelt (want je hebt toch zo je best gedaan!) enzovoorts. Het voelt weer net als vroeger. Op de een of andere manier heb je eenzelfde situatie voor jezelf gecreëerd.

Herkenbaar? Denk maar eens terug aan een situatie waarin je je benadeeld voelde, tekort gedaan, in de steek gelaten, niet gezien, gehoord, gefaald enz.

Wat deed jij om van dat nare gevoel af te komen?

Als je doet wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg

Wat je dus te doen staat is los te komen van die gevoeligheid voor kritiek of waardering van anderen. Zodat je als volwassen mens achter je eigen beslissingen en keuzes kunnen staan zonder in de stress te schieten als iemand niet direct taart laat aanrukken vanwege jouw fantastische prestaties. En dat kan je oefenen op je zelf uitgekozen, perfecte partner.

Nu kun je zien dat het niet je partner is die jou te weinig waardeert maar dat jij behoefte hebt aan meer waardering vanwege je ‘lege waarderingsemmer’. En kan je in plaats van ruzie te maken, bijvoorbeeld zeggen dat je even behoefte hebt aan een schouderklopje omdat dat JOUW lege emmer opvult. Je neemt verantwoordelijkheid voor je eigen ‘probleem’ en kan daarmee vrijer leven. Want je kiest voor je gedrag én doorbreekt daarmee de spiraal, die ervoor zou zorgen dat je in plaats van waardering juist meer kritiek krijgt.

perfecte partner